موسیقی ایرانی = موسیقی مبتذل!!!؟؟؟
شاید امروز یکی از بزرگترین چالش ها بین طرفداران و مخالفان موسیقی سنتی، چسباندن انگ مبتذل بودن به موسیقی فاخر ایرانی میباشد. انگی که برای دوستداران موسیقی سنتی غیر قابل تحمل می باشد. اما ریشه این حرف از کجاست، نمی دانیم. این مبتذل بودن همان بهانه ای است که صدا و سیما هم سازهای موسیقی سنتی را نشان نمی دهد. ولی به راستی چرا؟ تا کی این همه بی مهری و جفا به موسقی سنتی؟ دلیل چسباندن این انگ به موسیقی چیست؟ اصلا موسیقی مبتذل چیست؟ بهتر است برای متوجه شدن به معنای موسیقی مبتذل صحبت های استاد شجریان را در این راستا بخوانیم:
نمی توان گفت که یک موسیقی، به طور کامل مبتذل است. در هر نوع موسیقی، هم میتوان مبتذل داشت و هم خوب. عده یی تعصب دارند که موسیقی فقط موسیقی ایرانی و آواز باشد. تصنیف و غزل، همه و همه ایرانی باشد و غیر از آن را هم قبول ندارند و به غیر آن، موسیقی مبتذل می گوییند. این یک سلیقه است. شاید هم درست باشد. ولی من عقیده ای دیگر دارم. آن موسیقی مبتذل است که ریشه و پایه و اساس نداشته باشد.
در جایی دیگر استاد گفته است، بله! ما هم آن شرایط را قاﺌلیم، بدون اینکه از دیدگاه شرعی بگوییم، که موسیقی اگر بخواهد ابتذال ایجاد کند و انسان را به فحشا بکشد، این موسیقی زشت و ناپسند است. آنها میگویند حرام و ما میگویم زشت و ناپسند است. یعنی از آن گریزانیم. ولی موسیقی در هر حال یک وسیله است و بستگی به استفاده ای که از آن میشود. بستگی دارد که شما از آن چه استفاده ای کنید.
اکنون، آیا موسیقی سنتی انسان را به فحشا می کشاند؟ آیا موسیقی سنتی یا شکل سازهای موسیقی انسان را دچار فسق و فجور میکند؟ آیا استفاده از موسیقی سنتی ایرانی نادرست است؟
مسلما پاسخ به تمامی سوالات بالا خیر است. هدف موسیقی سنتی چیز دیگری است. عرفان و آرمش در موسیقی سنتی موج می زند. تمامی اشخاصی که آثار مختلفی در موسیقی سنتی به جا میگذارند، هنگام خلق اثر دچار حس و حالی متفاوت می شوند. تمامی کسانی که به موسیقی سنتی گوش جان میسپارند به دنیایی غریب میروند. اینها چیست؟ آیا فرو رفتن در آرامش فسق و فجور است؟ آیا تفکر در مورد عرفان حرام است؟ موسیقی سنتی که هفتاد درصد اشعار خوانده شده در آن عارفانه و عاشقانه است، چطور تحمل دیدن انگ مبتذل بر خود را دارد. برداشت از اشعار و کلام موسیقی سنتی چیست؟ برای مثال با شنیدن این شعر:
"ای در میان جانم و جان از تو بی خبر از تو جهان پر است و جهان از تو بی خبر"
تنها اندیشدن در مورد خدا امکان پذیر است. پس چطور موسیقی ای که هدفش دادن آرامش و قدرت اندیشیدن درباره موضوعات مختلف است، میتواند مبتذل باشد؟ صحبت در این مورد و موارد مشابه بسیار زیاد است ولی متاسفانه گوش برای شنیدن آن بسیار اندک می باشد.
در پایان عرض کنیم که موسیقی سنتی، هنری است کاملا ایرانی، از دل و جان این مردم برآمده و سخن دل و جان همین مردم را میگوید، پس سعی کنید واقع بینانه به این هنر فاخر نگاه کنید و تعصبات بی اساس خود را کنار بگذارید. تا به امروز به اندازه کافی به موسیقی سنتی بی مهری شده است، به اندازه کافی به آن توهین شده است، پس تا دیر نشده قدر این گوهر گرانبها را داشته باشید. گوهر گرانبهایی که با هر بی مهری شما، خدشه ای جدید به آن وارد می شود. اما فراموش نکنید، ما دوستداران موسیقی فاخر ایرانی، سینه خود را در برابر خدشه شما سپر می کنیم و با جان و دل خود از این گوهر گرانبهای ایرانی، همانند گذشتگان دفاع می کنیم. پس بدانید توهین به موسیقی سنتی توهین به جمع کثیر دوستداران این موسیقی می باشد.
